เมื่อซีเนียร์อินเทิร์น ผู้ผ่านโลกธุรกิจผ่านชีวิตมาหลายสิบปี แต่ประสบการณ์เป็นเด็กฝึกงานคือศูนย์
มาเจอกับบอสสาวเจนซีไฮเปอร์ ผู้ปั้นธุรกิจหมื่นล้าน แต่เฟลด้านอารมณ์และชีวิตครอบครัว
พวกเขากลายเป็นคู่ทำงานที่ลักลั่น ไม่น่าจะเข้าขา แต่กลับนำพาเรื่องราวฟิลกู้ดอบอุ่นหัวใจ
The Intern คืองานรีเมคจากหนังดังฮออลลีวู้ดเรื่อง The Intern (2015) ซึ่งมี โรเบิร์ต เดอ นีโร และ แอนน์ แฮททาเวย์ แสดงนำ สำหรับเวอร์ชันเกาหลี ผู้กำกับคิมโดยอง ซึ่งมีผลงาน Once We Were Us (2025) และ Kim Ji Young : Born 1982 (2019) ได้แคส ชเวมินชิก กับ ฮันโซฮี มารับบทนำ เชื่อว่าผู้สนใจมาลองชมเรื่องนี้ ส่วนใหญ่น่าจะเคยดูเวอร์ชั่นต้นฉบับมาก่อน และคงชื่นชอบไม่มากก็น้อย เป็นงานแนวคอมเมดี้ดราม่าและชีวิตทำงานออฟฟิศที่ดูได้สนุกเพลินๆค่ะ
เรื่องราวเล่าถึง คิมกีโฮ (รับบทโดย ชเวมินชิก) ชายวัยเกษียณที่เมียจากไปแล้ว ลูกสาวและหลานย้ายไปอยู่อเมริกา เมื่อชีวิตโดดเดี่ยวเริ่มเบื่อๆเหงาๆ เขาเจอข่าวรับสมัครผู้สูงอายุมาทำงานระยะสั้น 3 เดือน ในตำแหน่งพนักงานฝึกหัดของบริษัท WOO22 (อูทูทู) เขาจึงลองสมัครดู และโชคดีได้งานเลย
บริษัทนี้คือสตาร์ตอัปม้ามืดในธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่น แค่ 3 ปีที่ก่อตั้งมาก็ทำยอดขายเป็นหมื่นล้านวอน ทีมงานเป็นคนหนุ่มสาวไฟแรงในโลกทำงานสมัยใหม่ยุคดิจิตอล ซึ่งบริหารโดยประธานสาววัยเพียงสามสิบต้นๆ อีซอนอู (รับบทโดย ฮันโซฮี) และรองประธาน คูยองฮวาน (รับบทโดย คิมจุนฮัน) ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของเธอ เขาเป็นผู้เสนอให้ทำโครงการฝึกงานผู้สูงอายุ เพื่อประโยชน์ลดหย่อนภาษี และมองว่าเพื่อให้ผู้สูงอายุเองปลอดภัยมากสุด ก็ให้นั่งออฟฟิศเป็นผู้ช่วยประธาน แบบใช้สอยอะไรเล็กๆน้อยๆไปก็พอ
แม้คิมกีโฮจะมีประสบการณ์ในโลกธุรกิจมาสามสิบกว่าปี เขาเคยอยู่สำนักพิมพ์ซึ่งผลิตแผนที่ในยุตสมัยที่แผนที่กระดาษยังเป็นสิ่งจำเป็น แต่ในวันทำงานแรกๆที่นี่ ก็พบความมึนๆกับวิถีที่ไม่คุ้นเคยของชาวเจนซี และสภาพแวดล้อมงานที่ทุกคนวุ่นวายเร่งรีบตลอดเวลา ในขณะที่เขาว่างโลด เพราะบอสใหญ่ไม่เรียกใช้สักที
นั่นก็เพราะอีซอนอูยุ่งเหยิงทั้งวัน ตารางงานอย่างแน่น แถมมวลบรรยากาศก็มักไม่ค่อยดีนัก เพราะเธอใจร้อน อารมณ์พุ่งปรี๊ดง่าย จากสารพัดปัญหางานรอบด้านที่รุมเร้ากดดัน และเธอไม่ถนัดการมีปฏิสัมพันธ์กับคนแก่ แม้แต่แม่ตัวเองยังเอาแต่ตัดบทเสมอ
ด้วยความสุภาพ จริงใจ ใส่ใจช่างสังเกต และใจเย็น ทำให้เคิมกีโฮก็ปรับตัวเข้ากับเพื่อนร่วมงานต่างวัยได้ในไม่ช้า รวมถึงการได้มีโอกาสช่วยงานอีซอนอูเล็กๆน้อยๆ แม้จะเป็นการเริ่มต้นที่ขลุกขลักบ้าง แต่ความมีวุฒิภาวะสูง ดึงประสบการณ์ชีวิตมาใช้ในจังหวะที่เหมาะสม ช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้เธอได้อย่างดีเกินคาด ไปๆมาๆถึงขั้นที่ว่าเขากลายเป็นพื้นที่เซฟโซนให้เธอได้อย่างเหลือเชื่อ เมื่ออีกหลายปัญหาใหญ่ประดังประเดเข้ามาในชีวิตเธอ เขาจะช่วยให้เธอเห็นทางคลี่คลายอย่างไร ต้องไปตามชมกันค่ะ
โดยพล็อตและบทจัดว่าเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ มีคุณค่าโดยเนื้อโดยตัวมันเองที่ฟิลกู้ดอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมุมของการจ้างงานผู้สูงอายุ ความสัมพันธ์ข้ามเจน การเห็นคุณค่าตนเอง ทัศนคติการทำงาน การบาลานซ์ชีวิต การเติบโตทางความคิด
การติดตามสองตัวละครหลักที่ต่างขั้วกันในทุกด้าน ค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์ เติมเต็มพลังบวกให้ชีวิต ก็สนุกชวนติดตามแล้ว และยังเรื่องราววิธีจัดการปัญหาที่ชวนเอาใจช่วย โดยที่ไม่ต้องเน้นดราม่าตัวร้ายในเรื่องมากนักให้ toxic อารมณ์ แต่โฟกัสไปที่การเปลี่ยนแปลงหรือเติบโตทางความคิดของตัวเอกมากกว่า
ซึ่งโครงเรื่องหลักของเวอร์ชันรีเมคนี้ก็คงไว้ตามต้นฉบับ ปรับเพียงบริบทที่สอดคล้องกับวิถี วัฒนธรรม และเทรนด์ไลฟ์สไตล์เกาหลียุคนี้ หลายอย่างก็กลมกลืนสอดคล้องดีขึ้น เช่น อาชีพเดิมของคิมกีโฮถูกนำมาใช้ประโยชน์ในงานใหม่เขาได้ลงตัว หรือปัญหาปรี๊ดแตกแชตไลน์ผิดคนของอีซอนอู ก็ขมวดเข้ากับงานได้มากกว่าต้นฉบับ ไม่หลุดเส้นเรื่อง
ในส่วนของแคสติ้ง สำหรับผู้เขียนก็ยังรู้สึกประทับใจคู่หลักของอเมริกันมากกว่า โรเบิร์ตทำให้สัมผัสถึงลุคซีเนียร์ที่อบอุ่นน่าพึ่งพาได้เนียนมากกว่าตลอดเรื่อง ผู้เขียนสามารถสลัดภาพบทร้ายที่เขาเคยรับมาได้หมดจด ทั้งๆที่ทั้งโรเบิร์ตและชเวมินชิกเคยเป็นตัวละครร้ายๆมาเยอะไม่ต่างกันเลยนะ ในส่วนของฮันโซฮีนั้น ก็ไม่รู้ว่าออร่าสวยแสบร้ายเหวี่ยงได้กลายเป็นดีเอ็นเอเด่นที่ฝังติดตาไปแล้วหรือไม่ ผู้เขียนเลยรู้สึกลื่นไหลไปกับแอนน์ได้มากกว่า ให้ความรู้สึกถึงสาวสวยคนเก่งที่ไม่ได้ดูเป็นพิษเป็นภัยหรือร้ายลึกนัก จึงน่าเอ็นดูพอเหมาะพอเจาะกับโทนความเป็นคอมเมดี้มากกว่า
นอกจากนี้ แคสติ้งสมทบ/รับเชิญ ก็เยอะอยู่และน่าชมนะ เช่น คิมแทโอ ฮันจีอึน รยูฮเยยอง คิมโยฮัน พัคเยนี ยุนซังจอง และคิมกึมซุน
โดยรวมแล้ว ก็ดีทั้งสองเวอร์ชั่นแหละ แนะนำให้ดูทั้งคู่เลย ถ้าใครยังไม่เคยชมต้นฉบับนะ
Trailer :
